هفته گذشته، شرکت “نورونتک” از جدیدترین مدل هوش مصنوعی خود به نام “رویاپرداز ۳.۰” (DreamWriter 3.0) رونمایی کرد که بلافاصله به دلیل توانایی بینظیرش در خلق داستانهای کوتاه، شعر و نمایشنامههای پیچیده، بحثهای گستردهای را در محافل ادبی به راه انداخت. این مدل که ادعا میشود قادر به شبیهسازی سبکهای نویسندگان بزرگ است، با تحلیل میلیونها اثر ادبی آموزش دیده و اکنون میتواند متونی با عمق عاطفی و ظرافتهای زبانی تولید کند که تشخیص آنها از آثار انسانی به چالش کشیده شده است. برخی منتقدان از این پیشرفت به عنوان انقلابی در هنر نگارش استقبال کردهاند، در حالی که بسیاری از نویسندگان و هنرمندان نسبت به اصالت آثار هنری و آینده شغلی خود ابراز نگرانی کردهاند. این اتفاق بار دیگر بحثهای اخلاقی پیرامون نقش هوش مصنوعی در تولید محتوای خلاق را تشدید کرده است.